Jakiś czas temu mogliśmy obchodzić aż 77 rocznicę Powstania Warszawskiego. Jak wiemy z historii Polski, była to największa zbrojna akcja podziemia w okupowanej przez Niemców Europie. Z rozkazu Dowódcy Armii Krajowej gen. Komorowskiego Tadeusza, rozpoczęła się 01.08.1944 r. Przez kolejne 63 dni powstańcy prowadzili walkę, której ideą była Polska niepodległa, wolna od okupacji niemieckiej a także przewagi sowieckiej. Według ustaleń, około 16 tys. osób zostało pozbawionych życia podczas walki o stolicę, z kolei rannych zostało 25 tysięcy osób, w tym więcej niż 6 tysięcy ciężko rannych. Na dodatek, około 30 % osób, które w okresie Powstania Warszawskiego poniosły śmierć, to ofiary mordów przeprowadzanych przez policyjne formacje niemieckie a także wojskowe. Zdecydowanie największe wzmożenie rzezi na ludności cywilnej nastąpiło w okresie 2 pierwszych tygodni sierpnia 1944 - kiedy działał rozkaz Hitlera dotyczący ludobójstwa w Warszawie.

Jednakże, mimo dużego poświęcenia oraz uderzającego bohaterstwa żołnierzy Armii Krajowej, i zwykłych cywili - Powstanie nie udało się. Pomimo tego, z całą pewnością trzeba pielęgnować odwagę i pamięć ludzi biorących czynny udział w walkach i po prostu oddać im szacunek, gdyż przecież walczyli w imię godności i wolności człowieka. W związku z tym warto nie tylko w ten 1 dzień w ciągu roku, ale i czasami zatrzymać się na moment w tym codziennym pędzie i zastanowić się nad tym, jak dużo poświęceń oraz wyrzeczeń musieli przyjmować ludzie w tamtych czasach i w jak bohaterski sposób pokazywali swoją odwagę, determinację, heroizm oraz chęć jednoczenia się. Dziś nietrudno jest nieuczciwie oceniać tamtych ludzi, jednak nie zapominajmy o tym, iż żyli oni w całkowicie innych czasach niż my. Warto dodatkowo obeznać się dobrze z historią Powstania Warszawskiego, po to by poznać więcej informacji, które są również istotne i potrafią odmienić nasze postrzeganie w zasadzie całkowicie. Okażmy swoją empatię a także respekt.

Brak komentarzy

Zostaw komentarz